In Andy Warhols famous 15 minutes of fame laat ik iedere keer een persoon aan het woord, die heeft het de spreekwoordelijke vijftien minuten - vaak niet meer dan vijf - het woord. Deze persoon kan bekend  of  onbekend zijn, geliefd of gehaat. Deze keer: Geert Wilders.

- Korte interruptie
Voor je begint met lezen wil ik nog even duidelijk maken dat ik het geenszins met de PVV of Geert Wilders eens ben. Als jij (u) dat wel bent, kan je (u) dit beter niet lezen. Ik wens in ieder geval geen boze reacties te ontvangen omdat ik tegen iemands mening in ga. Dit is mijn mening en mijn beeld van een persoon. Overigens ben ik niet strafbaar. In Nederland heb je immers vrijheid van meningsuiting (m.u.v. discriminatie op grond van godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras of geslacht maar daar doe ik niet aan), ook al zijn er grenzen. En wanneer je (u) vindt dat ik die overtreed, raad ik je (u) aan om nog even naar Youp van 't Hef te luisteren. Ik citeer: "In Nederland mag je denken wat je wil. En je mag zeggen wat je denkt. Ik zie het probleem niet."- 

"Hallo. Ben ik goed in beeld? Mijn naam is Geert. Ik leid de PVV die, zoals jij ongetwijfeld al weet, de verkiezingend voor het europese nogwat heeft gewonnen. Ik kan ook niet onthouden hoe dat heet. Ik mag je vast wel tutoyeren. Je bent toch minderwaardig aan mij. Je kent me vast wel door fitna, dat is immers vaak in het nieuws geweest. Je bent het met me eens dat de koran aanzet tot geweld. Alleen goede, niet-islamitische mensen lezen wat ik te zeggen heb. Zij luisteren naar mij. Ik ben ook zo slim, ik ga immers niet verklappen dat ik door middel van hypnose - of zoals dat in ingewikkelde psychologische termen heet: manipulatie - de gemiddelde nederlander heb laten stemmen op de PVV. Want dat heb ik gedaan. En ik ben er alleen voor TV, daarom heb ik me ook zo'n gruwelijk kapsel laten aanmeten. Ik ben er om de kiezers op mijn hand te krijgen. Maar ik kan er niets aan doen dat ik het boogbeeld van de PVV ben, dat ik ook eigenlijk meer weg heb van een presentator dan van een politicus. Ik krijg er immers goed voor betaald."

"Hou erover op, oké? We weten het. We hoeven er niks meer over te horen. Het is duidelijk wat je van hem vind." "Ja, ja, maar hij is zo leuk en...." "Wij moeten maar eens gaan, vind je ook niet?" De drie meisjes draaiden zich om en liepen van me weg. Zuchtend draaide ik me om. "En ik luister wel altijd naar ze." Ik ging bij een andere groep staan en probeerde mee te praten. Ze lagen dubbel, en ik had de grap compleet gemist. Hij kwam aanlopen. Iemand was zo bijdehand om "Daar komt hij!" te roepen. En dan draaien ze zich allemaal om. Altijd. Altijd sta ik opeens recht voor zijn neus de aardbei uit te hangen. Altijd loopt hij door, doet alsof hij me niet eens gezien heeft. Achteraf wendde de groep zich weer tot mij. Ik kreun. "Was dat nou echt nodig?" "Je wil toch dat hij je ziet staan?" "Dat doet hij toch niet." "Over vijf minuten komt hij weer voorbij. Nieuwe ronde, nieuwe kansen." "Ik heb nooit een kans..." Ik kon mijn zin niet afmaken, de bel ging. We liepen naar de klas. Eenmaal aangekomen moesten we wachten op de leraar. Ik werd tegen hem aangeduwd. Gelach. We konden naar binnen. Aan het begin van de les keek ik zijn richtig uit. Hij knipoogde.

MissGamer

Een Rotdag. Met een hoofdletter R. Rotdag. Beter kan je vandaag niet beschrijven. Dingen niet weten, niet kunnen en niet willen. Ruzie met alles en iedereen, niemand wil je. Een verpeste muziekles, iedereen verrot gescholden, kortom: me compleet belachelijk gemaakt. Alleen staan in de pauzes: "Zij is vriendloos!", aangekomen in de klas helemaal niets horen van de les. Alles is één grote waas. Iedereen die me irriteert op dit moment krijgt een lel of een belediging naar zijn-schuinestreep-haar kop. Bijna iedereen. Na een dag vol ellende naar huis mogen, geïrriteerd en wanhopig. Al val ik vier keer, ik besteed geen aandacht aan mijn losse veter. Koptelefoon op, muziekvolume maximaal. Alles vergeten. Helaas gaat dat in mijn wereld niet zo gemakkelijk. Net als ik denk dat ik mijn huis veilig ga halen, blijft die veter die ik verdomd heb vast te maken aan mijn trapper haken. Ik fiets van de weg af, om op de stoep toch maar mijn veter vast te maken. Net als ik in een zèèr ongemakkelijke houding op het punt sta om mijn veter op een ongetwijfeld heel genânte manier te scheiden van mijn trapper, komt Hij voorbij. "Hoi!" Hij zwaait. Oh ja, in een beschamende houding gespot worden door Hem. Precies waar ik behoefte aan had. Dat heb ik weer.

MissGamer

Een gegeven paard moet je niet in de bek kijken. Een uitdrukking. Typisch, mensen moeten zonodig voor alles een uitdrukking bedenken. En een uitdrukking staat altijd ergens symbool voor, in dit geval voor het feit dat je een gift moet accepteren. Je zou kunnen zeggen dat dat paard, het gift, mijn leven is. En daar zit dus het probleem. Ik kan het namelijk niet helemaal accepteren. Dat heb je als je mij bent. Als het nou ook maar half zo ging als ik zou willen... Maar nee. Er elke dag compleet buiten de groep staan. Uitgeput thuiskomen en dan ook nog de woedeuitbarsting van mijn moeder proberen te ontlopen. Iets wat overigens lang niet altijd wil lukken. Vijf dagen achter elkaar. Dan het weekend, altijd wel iets moeten doen en als ik vrij ben bedenkt er altijd wel iemand een klusje. En het geld. Iedereen schijnt alijd geld te hebben als 'ie het nodig heeft. Uiteraard iedereen behalve ik. Dan op een zondag juist helemaal niets te doen hebben, me doodvervelen omdat er niemand met mij wil omgaan. Maandag weer naar school, een week ellende tegemoet, vaak ook nog met zo'n fantastisch begin als drijfnat op school aankomen. Op een gegeven moment kan het me dan ook allemaal geen ruk meer schelen wat ik zeg of doe. Het is op de een of andere manier toch altijd nèt verkeerd. Waarom? Ik heb werkelijk geen idee. Net zomin als waarom ik in godsnaam het sportieve inzicht van een regenworm moet hebben. Moet ik er zonodig èn buiten staan èn niet mee kunnen doen met die rotteamsporten? Wie heeft ervoor gezorgd dat ik ben? Wie heeft me zo'n leven gegeven? En de belangrijkste vraag: Waarom ik? Ze kunnen me zoveel complimenteren, ik zie er het nut niet meer van aangezien ik te maken heb met evenzoveel beledigingen. Ze zeggen dat ik mooi ben, anderen vinden me een dikke pad. Ze zeggen dat ik slim ben terwijl ik tegelijk voor dom word uitgemaakt. En ik ben zó lief, en tegelijkertijd, ik citeer, "Het kwaad zelf in de vorm van een meisje." Hoe moet ik nou weten of ik mooi of lelijk ben, slim of dom, aardig of gemeen? Hoe moet ik weten wie ik ben? Eigenlijk weet ik over mezelf niets zeker, behal ve dat ik BEN. Ik besta. Dat denk ik tenminste, ik begin er onderhand wel mijn twijfels over te krijgen. Maar ja. Een gegeven paard moet je nu eenmaal niet in de bek kijken. Al is dat paard je leven.

Missgamer

Ooit zelfmoordneigingen gehad?

Sad...

Ben niet erg vrolijk...
Love is tricky~
Kwam er vandaag achter dat O op F is...
NATUURLIJK vallen de jongens die ik leuk vind (of helemaal hoteldebotel van ben) op het dunste, langste, blondste, rijkste en populaiste meisje van de klas, die ook nog eens een compleet gladde huid heeft en beugelloos is...
Had het kunnen weten...
Wat moet ik doen? Mijn IK veranderen? Maar ben ik wel ik? Ik doe soms compleet waar ik zin in heb, maar op een groot gebied is mijn mening "voorgevormd". Ik ben eigenlijk bijna nergens mezelf... Wie wel? Volgens mij verbergt idereen zich achter een masker, zo kan je van jezelf toch niet zijn? Wie is iedereen eigenlijk? Wie ben jij? Wie ben ik?

MissGamer.

P.S. Ik ga mijn haar verven, al eerste stap op zoek naar "IK".
Lekker doen wat ik zelf wil...

Sorry dat ik een tijdje offline ben geweest, maar nu ben ik terug!
Ik heb niet zo geweldig veel meegemaakt (Op een paar slechte cijfers na.) maar ik ben wel overmorgen jarig! Ik ga morgen al wat leuks doen en op mijn verjaardag zelf heb ik all veel gepland. Weet je og van die heeeeeeeeel leuke jongen? Hij kijkt telkens terug als ik naar hem kijk! Ik ben zooooooo blij! Ga een leuk weekend tegemoet!

MissGamer.

Hooooi!!¡¡

Nancy, je had gelijk, de vlinders zijn gekomen!¡!¡ Ik ben al vakeer verliefd geweest, maar dat was niks vergeleken met nu!¡!¡ Heb me nog nooit zo goed gevoeld!¡!¡ Ik heb het over ene O uit mijn klas... Wat vreemd is: telkens als ik een jongen leuk vind vinden al mijn vriendinnen hem een  (...). Ik word altijd rood als ze het over hem hebben, maar zodra ze erachter kwamen krijg ik allemaal dingen naar mijn kop zoals "Hoe KAN je nou op hem verliefs worden???¿¿¿". Weet niet hoe het zit, heb ik dan zo'n rare smaak?¿?¿ Ga kijken of ik hem op hyves kan vinden...

Groetjes, een dolverliefde MissGamer.

Hallo allemaal!

Ik weet niet hoeveel mensen dit lezen, maar ik heb in ieder geval in 2 dagen 1 reactie gehad! Nancy, bedankt! In het begin aarzelde ik nog wel een beetje, maar nu ben ik weer vol goede moed! Ik heb nu niks meer te vertellen, Tot de volgende keer!

Groetjes MissGamer. 

Hallo wie-dit-dan-ook-leest!

Dit is mijn eerste blog, en ik hoop dat het leuk gaat worden om te schrijven. Ik ben een brugklasser met heeeel veeeel behoefte om mijn hart te luchten. Wat er op mijn blog komt? Geen idee, ik denk van alles...  Mijn echte naam vertel ik om privacyredenen niet, dus vraag er niet naar. Tips, suggesties of vragen? Laat gerust een berichtje achter!

Groetjes MissGamer.